|
Milas informatie - Turkije
Niet ver van de plaats waar de weg naar
Bodrum zich
afsplitst van de route van
Izmir naar Mugla en
Marmaris ligt dit
stadje met ongeveer 35.000 inwoners in een breed dal met vijgen en
olijfbomen. Vanaf de tijd van Alexander de Grote tot en met de komst
van het Christendom was het oude Myiasa het religieuze centrum van
Carië (het zuidwesten van het huidige Turkije). De stad was
verbonden met een tempel voor de oppergod Zeus, die door duizenden
mensen werd bezocht. Van de gebouwen uit de oude stad zelf is niets
bewaard gebleven, maar op de met Corinthische zuilen uitgevoerde
stadspoort ziet u nog wel de twee bijlen die het symbool vormen voor
Zeus. Ten zuiden van het centrum treft u een mausoleum aan, waarvan
de architectuur vergeleken kan worden met het beroemde voorbeeld uit
Bodrum. Milas bezit ook enkele mooie moskeeën.
Vijftien kilometer ten noorden van Milas liggen aan het einde van de
'Heilige Straat' de resten van het Zeus heiligdom van Labranda. De
vondsten die hier vlak na WO. 2 naar boven kwamen, hebben veel
toegevoegd aan de kennis over het volk van de Cariërs, waarvan
koning Mausolos de bekendste heerser was. Tijdens zijn regering in
de 4de eeuw v. Chr. werden hier de meeste paleizen en tempels
gebouwd. In de heilige plaats werd op het hoogtepunt van het
Carische rijk bij een bronhuisje door duizenden mensen
levenskrachtig water aanbeden. De zogenaamde 'mannenhuizen' werden
waarschijnlijk gebruikt voor religieuze bijeenkomsten.
Vlak voordat u vanuit Milas het aan de weg naar Izmir gelegen Bafa
Gölü bereikt, voert een weg naar de op de noordelijke oever van dit
meer gelegen ruďnes van Herakleia. Ook daar werd in de 4e eeuw v.
Chr. een grote nederzetting gebouwd onder de Carische koning
Mausolos.In zijn tijd maakte het Bafa Gölü nog deel uit van een
inham van de Egeďsche Zee. Totdat de rivier de Meander de verbinding
met de zee deed verzanden, was Herakleia dan ook een belangrijke
havenstad. Een late bloeitijd maakte de plaats mee tussen de 7de en
de 13de eeuw, toen Byzantijnse Christenen zich op deze inmiddels
afgelegen plaats in grote kloosters terugtrokken voor de Arabieren
en de Turken. De stad was toen zelfs de zetel van een bisschop.
Binnen de oostelijke stadsmuren ziet u direct links het Byzantijnse
kasteel dat werd bewoond door deze bisschop. Aan de voet van de
resten van deze vesting ziet u een groot aantal Carische
grafmonumenten en even verder naar het westen de eveneens
gedeeltelijk in de rotsen uitgehakte Endymion tempel uit dezelfde
periode. In het noorden van de plaats zijn nog een agora en een
Athenatempel uit de tijd van Mausolos te zien. In het boven de stad
gelegen Latmos gebergte bevinden zich de Byzantijnse kloosters en de
cellen van monniken die hier als kluizenaars leefden.
Oude grafkamer ontdekt in Milas
Twee tunnels van zes en acht meter lang leidden naar de
ondergrondse grafkamer. Volgens de Turkse minister van
Cultuur Ertugrul Gunay behoorde de 2800 jaar oude sarcofaag
mogelijk Hecatomnus toe, een oude heerser in de regio Milas
in het westen van Turkije. Verschillende schatten zouden uit
de grafkamer zijn geroofd en illegaal verkocht.
 |
