Erdogan

Recep Tayyip Erdogan (Istanbul, 26 februari 1954) is een Turks politicus en dichter. Erdogan werd verkozen tot burgemeester van Istanbul en sinds 14 maart 2003 is hij premier van Turkije. Hij is tevens politiek leider van de AK-partij.

Achtergrond
Erdogan werd geboren in Kasimpasa, een van de oudere wijken van Istanbul, in een gezin dat in de jaren vijftig vanuit de Oost-Turkse stad Rize naar Istanbul was verhuisd. Het gezin keerde naar Rize terug zodat hij zijn kinderjaren aldaar doorbracht; zijn vader werkte er als kustwacht. Toen hij dertien jaar was, verhuisde het gezin opnieuw naar Istanbul. Om wat geld te verdienen verkocht hij als tiener limonade en simit in de wijken van deze West-Turkse stad. Hij ging er ook voetbal spelen bij een lokale club. Het stadion van de lokale voetbalclub Kasimpasa SK is naar hem vernoemd. Hij studeerde management aan de faculteit Economics and Administrative Sciences van de Universiteit van Marmara. Erdogan maakt ook verschillende gedichten zoals over de stad waar hij opgroeide.
Hij trouwde met Emine Erdogan,meisjesnaam Gülbaran, (Siirt, 21 februari 1955), die hij in 1978 had leren kennen op een conferentie.

Loopbaan
Wanneer Erdogan voorzitter wordt van de Refah Partij in Istanbul is hij dertig jaar en wint de partij langzaam maar zeker aan aanhangers. Na zijn dertigste gaat Erdogan naar het Iskender pasha Seminarie van de Naksibendi sjeik Mehmet Zahit Kotku. Hij zegt dat het soefisme een sterke indruk op hem maakt, zoals zijn voorliefde voor poëzie.
In 1992 wordt Erdogan burgemeester van Istanbul waar hij chronische problemen aanpakte als het watertekort, de vervuiling en de verkeerschaos. Hij doet echter nog steeds radicale uitspraken. Ook verbiedt hij de verkoop van alcohol in de stedelijke diensten. Tijdens een politieke bijeenkomst op 6 december 1997 in Siirt leest hij een gedicht voor van Ziya Gökalp met de zinsnede: "Minaretten zijn onze bajonetten, koepels onze helmen, moskeeën onze kazernes en gelovigen onze soldaten". Op 12 april 1998 werd Erdogan veroordeeld tot 6 maanden celstraf wegens aanzetten tot religieuze haat en poging tot vestiging van een islamitische staat.

Uit zijn vroegere uitspraken leidde men af dat hij democratie als een middel zag om de macht te grijpen. Erdogan zegt dat zijn verwijzing naar de islam er één is op persoonlijk niveau, terwijl zijn politieke verwijzing naar de grondwet en de democratische islam is. In één van zijn uitspraken definieert hij de democratie als een uitwisseling van ideeën door het volk te consulteren. In 2007 zegt hij weer dat democratie een middel is en dat het doel geluk en welvaart van het volk is.
In 2001 week hij af van de ideologie van Necmetin Erbakan, zijn vroegere leider, waarna hij de AKP oprichte. Hier kwamen intellectuelen van verschillende ideologieën bij elkaar. Deze AKP won in november 2002 een ongekend grote meerderheid in het parlement, maar Erdogan kon in eerste instantie geen premier worden. Zijn eerdere veroordeling stond in de weg en tweede man Abdullah Gül vormde een voorlopige regering. In maart 2003 waren de juridische en politieke problemen uit de weg geruimd en Erdogan nam de leiding over.

Premierschap, 2003-heden
Op 17 oktober 2006 kreeg premier Erdogan in het openbaar een milde aanval van schokken, toegeschreven aan hypoglykemie, die veroorzaakt werd door een combinatie van intens werk en ramadan vasten. Hij werd in het ziekenhuis opgenomen, maar de artsen stelden vast dat hij een paar dagen van rust nodig had en er gezien zijn gezondheidstoestand, geen aanleiding was tot ernstige bezorgdheid. Zijn vervoer naar het ziekenhuis werd een fenomeen toen de bestuurder van zijn gepantserde voertuig per ongeluk de deur van het voertuig afsloot en de sleutels erin liet. Het veiligheidssysteem van de auto sloot alle deuren met Erdogan, bewusteloos, nog steeds binnenin. Een hamer werd van een nabijgelegen bouwplaats gehaald om de kogelvrije ramen van het voertuig te breken en de minister-president te bevrijden.

Economie
Tijdens zijn regering is de inflatie van 80% naar 7% gedaald (2009). De economie groeit jaarlijks gemiddeld 7 %. Zo was in 2002 het BBP van Turkije $200 miljard en zes jaar later $798 miljard en is het inkomen per inwoner meer dan verdubbeld. De staatsschuldquote is gedaald van 69% naar 34%. Volgens Erdogan is dat allemaal het gevolg van economische hervormingen in Turkije ten behoeve van een eventueel toekomstig EU-lidmaatschap.

Onderwijs
Per jaar worden er 2000 nieuwe schoolklassen gebouwd, vooral in het zuidoostelijk gebied van Turkije, waar hoofdzakelijk Koerden wonen. Met het oog op toetreding tot de EU is het onderwijssysteem aanzienlijk veranderd. Sinds 2003 zijn de schoolboeken gratis en heeft elke provincie in Turkije haar eigen universiteit. Een wetswijziging van het parlement om het hoofddoekverbod op universiteiten op te heffen, werd door het Turkse constitutionele Hof ongedaan gemaakt. In 2003 is samen met Unicef de campagne 'Meisjes hup naar school' (Haydi Kizlar Okula) gestart, die meisjes, met name in het zuidoosten van het land, steunen om naar school te gaan. Het ministerie van Onderwijs krijgt, met de komst van Erdogan, het grootste deel van de inkomsten.

Buitenlands beleid
De grondslag van het buitenlands beleid van Erdogan is gebaseerd op de gedachte "produceer geen vijanden, maar vrienden en het streven naar "zero problems" met de buurlanden. In 2008 bracht de premier van Griekenland, na 50 jaar, een staatsbezoek aan Turkije. Voordat de partij van Erdogan aan de macht kwam, was er in Turkije een discussie over een mogelijk offensief tegen Syrië. Tijdens de regeerperiode van Erdogan zijn de diplomatieke relaties met het buurland verbeterd, waarbij Turkije zelfs de rol vervulde van bemiddelaar tussen Israël en Syrië. Ook met Armenië worden de relaties voorzichtig aangehaald. Erdogan en de president van Armenië Serzj Sarkisian hebben verscheidene keren met elkaar gesproken zoals bij het World Economic Forum in Davos in januari 2009. Bij die gelegenheid begon Erdogan een tirade tegen de president van Israël Shimon Peres over de Israëlische strafexpeditie in de Gazastrook. Veel Europese en Amerikaanse vertegenwoordigers verlieten de zaal, maar in de Arabische buurlanden maakte de Turkse premier zich enorm populair.

Erdogan heeft samen met de Spaanse premier José Zapatero de Alliantie van Beschavingen gesticht, die door de Verenigde Naties overgenomen is, met als doel de dialoog tussen culturen en beschavingen te bevorderen en onbegrip en vooroordelen te bestrijden.
Erdogan probeerde verscheidene malen te bemiddelen tussen het westen en de regering van Iran, die ervan wordt beschuldigd te werken aan een kernwapen. Erdogan reisde samen met de Braziliaanse president Lula da Silva naar Teheran en sloot daar een verdrag waarin Iran beloofde zijn nucleair afval te exporteren naar Turkije. Dit verdrag werd niet door het westen erkend.

Koerden
Op 12 augustus 2005 heeft Erdogan gezegd te werken aan de oplossing van het Koerdische probleem door meer democratie. Hij zei ook in een toespraak in Diyarbakir: Ieder land heeft moeilijke tijden in haar geschiedenis meegemaakt. Een grote staat en een groot land als Turkije heeft vele moeilijkheden overwonnen om de dag van vandaag te bereiken. Daarom is het weigeren van het erkennen van fouten in het verleden niet gepast voor grote landen. Een grote staat en een sterke natie kijkt met vertrouwen naar de toekomst door hun fouten en hun misstappen te belijden. Het is met dit principe in het achterhoofd dat onze regering het land dient. Het Koerdische probleem is niet het probleem van een deel van onze mensen, maar het probleem van iedereen. Dus het is ook mijn probleem. Wij zullen elk probleem oplossen met meer democratie, meer burgerrechten en welvaart, met inachtneming van de grondwettelijke orde, het principe van de republiek en de fundamentele beginselen die we hebben geërfd van de grondleggers van ons land."

Vervolgens meldt Erdogan de drie ideologieën die volgens hem in tegenspraak zijn met de Turkse staat:
etnisch nationalisme.
regionaal nationalisme.
religieus nationalisme.

Daarna zegt hij: "Er zijn in ons land vele etnische groepen. Wij maken geen onderscheid tussen hen. Zij hebben elk een eigen identiteit. Er is een band die ons allemaal verenigt, en deze band is het burgerschap van de Republiek Turkije. Ik zeg nogmaals, Turkije is zowel Ankara, Istanbul, Konya, Samsun, Erzurum als Diyarbakir. Ik wil dat u weet dat de geuren, kleuren, stemmen, muziek in elke plaats van dit land een eigen unieke smaak bezitten.
De regering van Erdogan beëindigde de vijftien jaren durende noodsituatie in het zuidoosten. Ze gaf ook toestemming voor programma's in de Koerdische taal op radio en televisie en heeft de openingen van privé-instellingen die Koerdisch onderwijzen goedgekeurd.
Op 1 januari 2009 opent Erdogan een kanaal van de Turkse publieke omroep dat 24-uurs in het Koerdisch uitzendt.

Europese Unie
In 2004 wordt Erdogan door de European Voice uitgeroepen tot 'Europeaan van het Jaar' vanwege de hervormingen in zijn land en om Turkije op weg te brengen naar de EU. Erdogan zei hierop in een reactie dat "Turkse toetreding bewijst dat Europa een continent is waar samenlevingen zich verzoenen en niet botsen.
Erdogan doet geen radicale uitspraken meer. Hij werkt er hard aan om de westerse waarden en normen die betrekking hebben op het regeren van een land en die met de criteria van Kopenhagen gedefinieerd zijn, aan Turkije eigen te maken.

Davos 2009
Op 29 januari 2009 liep Erdogan demonstratief weg tijdens het World Economic Forum in Davos na een aanvaring met de Israëlische president Shimon Peres. Erdogan was niet alleen kwaad omdat hij niet mocht uitpraten, maar ook vanwege de bijval die Peres kreeg naar aanleiding van zijn betoog over de recente Gaza-oorlog. Bij zijn thuiskomst in Turkije werd hij als held ingehaald. In de Turkse pers werd hij vervolgens al snel Davos Fatihi (veroveraar van Davos) genoemd. De regering van Erdogan bemiddelde tussen Israël en Syrië. Hierbij zou Israël onder andere de Golan teruggeven aan Syrië in ruil voor vrede met Syrië. De Israëlische premier Olmert kwam op 23 december 2008 naar Turkije waar hij vijf uur lang ging praten met premier Erdogan over de vredesgesprekken. Volgens Erdogan was de vrede tussen die landen dichtbij. Maar de Turkse bemiddeling kwam ten einde toen Israël vier dagen later de Gazastrook militair binnenviel.

bron: Wikipedia